Fornöfn: designating a man by his kinship or qualities. The chapter lists heiti for father/grandfather (afi, ái), son (arfi, mögr), brother (hlýri, lifri), kinsman (niðr, nefi, ættbogi), in-law, friend (rúni, sessi) and enemy (dólgr, banamaðr), and honorific epithets (spekimaðr, auðmildingr).
Enn eru þau heiti, er menn láta ganga fyrir nöfn manna. Þat köllum vér viðkenningar eða sannkenningar eða fornöfn. Þat eru viðkenningar at nefna annan hlut réttu nafni ok kalla þann, er hann vill nefna, eiganda eða svá at kalla hann þess, er hann nefndi, föður eða afa. Ái er inn þriði. Heitir ok sonr ok arfi, arfuni, barn, jóð ok mögr, erfingi. Heitir ok bróðir, blóði, barmi, hlýri, lifri. Heitir ok niðr, nefi, áttungr, konr, kundr, frændi, kynstafr, niðjungr, ættstuðill, ættbarmr, kynkvísl, ættbogi, afkvæmi, afspringr, höfuðbaðmr, ofsköft. Heita ok mágar, sifjungar, hleytamenn. Heitir ok vinr ok ráðunautr, ráðgjafi, máli, rúni, spjalli, alda þófti, einkili, sessi, sessunautr. Þófti er hálfrýmisfélagi. Heitir ok óvinr, dólgr, andskoti, fjandi, sökkvi, skaðamaðr, banamaðr, þröngvir, sökkvir, ósvífruðr. Þessi heiti köllum vér viðkenningar ok svá, þótt maðr sé kenndr við bæ sinn eða skip sitt, þat er nafn á, eða eign sína, þá er einkarnafn er gefit. Þetta köllum vér sannkenningar, at kalla menn spekimann, ætlunarmann, orðspeking, ráðsnilling, auðmilding, óslækinn, gæimann, glæsimann. Þetta eru fornöfn.
There are still those names that men let stand for men's names. Those we call viðkenningar or sannkenningar or fornöfn. Viðkenningar are to name another thing by its proper name and to call the one he wishes to name its owner, or so as to call him the father or grandfather (afi) of the one he named. Ái is the third [great-grandfather]. A son is also called arfi, arfuni, barn, jóð, mögr, erfingi [heir, child, offspring]. A brother is called blóði, barmi, hlýri, lifri. A kinsman is called niðr, nefi, áttungr, konr, kundr, frændi, kynstafr, niðjungr, ættstuðill, ættbarmr, kynkvísl, ættbogi, afkvæmi, afspringr, höfuðbaðmr [descendant, kin-branch, offspring]. In-laws are called mágar, sifjungar, hleytamenn. A friend is called ráðunautr, ráðgjafi, máli, rúni, spjalli, þófti, einkili, sessi, sessunautr [counsellor, confidant, bench-mate]. Þófti is a half-room companion. An enemy is called dólgr, andskoti, fjandi, sökkvi, skaðamaðr, banamaðr, þröngvir, ósvífruðr [foe, adversary, slayer, oppressor]. These names we call viðkenningar, and also if a man is periphrased by his farm or his ship (which has a name) or his possession, when a distinctive name is given. These we call sannkenningar: to call men spekimaðr, ætlunarmaðr, orðspekingr, ráðsnillingr, auðmildingr [wise man, eloquent, quick of counsel, gold-generous]. These are fornöfn.