Skáldskaparmál closes with the wordplay ofljóst ('over-clear'): building ambiguity on homonyms — læti (voice/temper), reiði (wrath/harness), far/fár (ship/wrath), lið (joint/ship/people/help), líð (ale), hlið/hlíð (gate/ox/slope). Such like-sounding words can be woven in so that the true meaning is concealed.
Læti er tvennt. Læti heitir rödd, læti heitir æði, ok æði er ok ólund. Reiði er ok tvíkennt. Reiði heitir þat, er maðr er í illum hug, reiði heitir ok fargervi skips eða hross. Far er ok tvíkennt. Fár er reiði, far er skip. Þvílík orðtök hafa menn mjök til þess at yrkja fólgit, ok er þat kallat mjök ofljóst. Lið kalla menn þat á manni, er leggir mætast, lið heitir skip, lið heitir mannfólk, lið er ok þat kallat, er maðr veitir öðrum liðsinni, líð heitir öl. Hlið heitir á garði, ok hlið kalla menn uxa, en hlíð er brekka. Þessar greinir má setja svá í skáldskap, at gera ofljóst, at vant er at skilja, ef aðra skal hafa greinina en áðr þykki til horfa in fyrri vísuorð. Slíkt sama eru ok önnur mörg nöfn, þau er saman eigu heitit margir hlutir.
Læti is twofold: læti means voice, læti means temper (æði), and æði is also ill-humour. Reiði too is doubly-meant: reiði means that a man is in ill mind [wrath], reiði also means the harness/gear of a ship or horse. Far too is doubly-meant: fár is wrath, far is a ship. Such expressions men much use to compose hidden [meaning], and that is much called ofljóst [over-clear punning]. Lið men call that on a man where the limbs meet [joint]; lið means ship; lið means people [host]; lið is also called that when a man gives another help (liðsinni); líð means ale. Hlið means [the opening] in a fence; and men call an ox hlið; but hlíð is a slope. These distinctions may be set in poetry so as to make ofljóst, that it is hard to understand whether the other meaning is to be taken than the earlier lines seem to point to. Likewise there are many other names by which several things are called together [homonyms].