Sigrdrífas kväde

Hví bitu mik brynjur?Hvat vakði mik?Hví er af fótum mérfǫlr leggr numinn?Sigurðr þar þeggjaþorir hann eigi,er í brynju búinnbíðr hann á fjalli.

Heill dagr!Heilir dags synir!Heil nótt ok nipt!Óreiðum augumlítið okkr þinigok gefið sitjöndum sigr!Heilir æsir!Heilar ásynjur!Heil sjá in fjölnýta fold!Mál ok mannvitgefið okkr mærum tveimok læknis hendur, meðan lifum!

Sigrdrífumál kveðasegja Sigurðifyr alla hluti,hvat hon kunniok hvat hon vildi,at hann skyldi þat vita.

Bjór færi ek þér,brynþings apaldr,magni blandinnok megintíri;fullr er hann ljóðumok líknstöfum,góðum galdrumok gamanrúnum.

Sigrunnar skalt kunna,ef þú vilt sigr hafa,ok rísta á hjalti hjörs,sumar á véttrimum,sumar á valbǫstum,ok nefna tysvar Tý.

Ölrúnar skalt kunna,ef þú vilt annars kvánvélit þik í tryggð, ef þú trúir;á horni skalt rístaok á handarbakiok merkja á nagli Nauð.

Full skal signaok við fári sjáok verpa lauki í lǫg;þá ek þat veitat þér verðr aldrimeinblandinn mjǫðr.

Brimrúnar skalt rístaef þú vilt borgit hafaá sævi siglandi skip;á stafni skalt rístaok á stjórnarblaðiok leggia eld í ár;era svá brattr brekinnné svá blár unninn,þó komtu heill af hafi.

Limrúnar skalt kunna,ef þú vilt lækni veraok kunna sár at sjá;á berki skalt rístaok á baðmi viðarþeim er lúta austr limar.

Málrúnar skalt kunna,ef þú vilt at manngi þérheiptum gjaldi harm;þær of vindr,þær of vefr,þær of setr allar samaná þingi þarsem þjóðir skuluá dóma daga fara.

Hugrúnar skalt kunna,ef þú vilt hverjum verageðsvinnari guma;þær of réð, þær of reist,þær of hugði Hroptraf þeim legier lekið hafðiór hausi Heiðdraupnisok ór horni Hoddrofnis.

Á bjarg stóðmeð Braga rúnum,á arnar nefok á né nipt;á ulfs klómok á arnar nefok á blóðgum vængjum,á brúar sporðiok á botni skóar,á gleri ok á gulliok á góðu silfri.

Á víni ok á virtri,á vel sorinni seiðbrautu,á Gungnir ok á Granaok á norna stóliok á nýbjargri nasar.Á handa hverjumok á heljar fjǫtriok á Baldrs böðvarþingum,á óski ok á óðniok á þóri ok á þjalfi,á líni ok á leyfi,á lausnar leyfi löndum.

Á Rindar rifjuok á ráðs gǫtu,á Árar þverriok á Ármáli,á völva vendiok á vígspjótiok á brúðar bringu,á bernar bringu.

Á glas ok á glímuok á blóðgum vængjum,á hregg ok á hrafniok á hauk ok á vindi,á ísur ok á eldok á efjufrost;Síðan skalt scrífaok þat mega munaok fara þær rúnar,þær er gera meguallt þat er þú vilt.

Nú skaltu kjósa,er þér kosta er gefinn,hvat þú þér velja vill,öll eru mál áí þínum megin,maðr ins mæra tré.

Ráðumk þér, Sigurðr,ok rǫð þú náir,at þú ráð nemir,þat mun þér gott ef þú getr,ilt verðr þér ef þú tekr þvegit.

Ráðumk þér, Sigurðr,ok rǫð þú náir,at þú rógseims varisk;betr er þér þaten þú blauðr séir,hitt er gott ef þú getr.

Ráðumk þér, Sigurðr,ok rǫð þú náir,at þú aldri arganat þingi þegir,þvíat sárt er þat,er þú svart tekrvanga varðr at verða.

Líknar rúnar skaltu kunna,ef þú lækna vilt;ok rísta á berkiok á baðmi viðar,þeim er lúta austr limar.

Bjargrúnar skaltu kunna,ef þú bjarga viltok leysa kind frá konum;á lófa þær skal rístaok of liðu spennaok biðja þá dísir duga.

Brimrúnar skaltu rísta,ef þú vilt á brim verjaseglmara sonum þínum;á stafni skaltu rístaok á stjórnarblaðiok brenna eld á ár.

Málrúnar skaltu kunna,ef þú vilt at mangi þérheiptum gjaldi harm;þær um vindr,þær um vefrok um saman setja,á þingi þar sem þjóðan skulufulla dóma fara.

Hugrúnar skaltu kunna,ef þú vilt hverjum verageðsvinnari guma;þær of réð,þær of reist,þær of hugði Hroptr,af þeim legier lekið hafðiór hausi Heiðdraupnisok ór horni Hoddrofnis.

Á bjarge stóðmeð Brímlaukar,hafði sér á höfði hjálm;þá mælti Míms höfuðfróðlegt it fyrsta sinn,ok sagði sannlegar stafi.

Á skildi kvað ristnarfyr skínanda goði,á eyra Árvakrsok á Alsviðs hófi,á því hvéli er snýstundir reið Hrungnis,á Sléipnis tönnumok á sleða fjötrum,á bjarna klómok á Brásvelli,á úlfs klómok á arnar nefja,á blóðugum vængjumok á brúar sporði,á lausnar lófaok á líknar stigi,á gleri ok á gulliok á gǫlkni manna,í víni ok í veltiok á Gungnir oddi,á Grana brjóstiok á nornanna nögliok á nefja uglu.

Nú eru Hávamálkveðin Háva hǫllu í,allþǫrf ýta sonum,óþǫrf jǫtna sonum;heill sá er kvað,heill sá er kann,njóti sá er nam,heilir þeirs hlýddu.

Ráðumk þér, Gunnarr,ok þú ráð nemir,mun þér at gǫðu ganga:at goðum skaltueigi níðask nemaþú í nauð þik séir.

Ráðumk þér, Gunnarr,ok þú ráð nemir,mun þér at gǫðu ganga:konu þá er fjölkunnig erskaltu eigi í rekkju hafa,þótt þú hana lífs lystir.

Ráðumk þér, Gunnarr,ok þú ráð nemir,mun þér at gǫðu ganga:þá er þú at þingi þitt færhitt þú at hvárígi,hvárr þín vinr er meirr.

Ráðumk þér, Gunnarr,ok þú ráð nemir,mun þér at gǫðu ganna:at illum manniskaltu eigi orð þitt selja,þótt hann þér gótt bjóðisk.

Ráðumk þér, Gunnarr,ok þú ráð nemir,mun þér at gǫðu ganga:at dausðum manniskaltu eigi orð þitt selja,þótt hann þér gótt bjóðisk.

Ráðumk þér, Gunnarr,ok þú ráð nemir,mun þér at gǫðu ganga:við systr þínarskaltu þínar hvárgar geyma,gǫfugr maðr es sá er segir.

Ráðumk þér, Gunnarr,ok þú ráð nemir,mun þér at gǫðu ganga:í orrostu skaltualdri verða sá fyrstier flýr, þótt óttinn ljóti.

Ráðumk þér, Gunnarr,ok þú ráð nemir,mun þér at gǫðu ganga:at heiptum skaltueigi gjalda gram;þó getr þú þér þar vísa.

Nú skaltú kjósa,sem þér er kostr gefinn,hvárr þú vilt hafa:hlíf þessa lífseða Heljar lífok Niflheims niðr.

Hræðask mun ek eigiþótt mik hræðask sjái,líf mun ek kjósa,meðan ek lifa mæ,ok verðr sér bezt,sá es orðstír of getr.