Sigurðr väcker valkyrjan Brynhildr på berget, kommer till kung Gjúki och gifter sig med Guðrún. För Gunnars räkning rider han — i Gunnars skepnad — genom vafrlogen kring Brynhildr och ger henne Andvaris ring i morgongåva, med svärdet Gramr mellan dem i bädden.
Þá reið Sigurðr, til þess er hann fann á fjallinu hús. Þar svaf inni ein kona, ok hafði sú hjálm ok brynju. Hann brá sverðinu ok reist brynjuna af henni. Þá vaknaði hon ok nefndist Hildr. Hon er kölluð Brynhildr ok var valkyrja.
Då red Sigurðr, tills han fann ett hus på berget. Där inne sov en kvinna, och hon hade hjälm och brynja. Han drog svärdet och skar brynjan av henne. Då vaknade hon och kallade sig Hildr. Hon kallas Brynhildr och var valkyrja.
Sigurðr reið þaðan ok kom til þess konungs, er Gjúki hét. Kona hans er nefnd Grímhildr. Börn þeira váru þau Gunnarr, Högni, Guðrún, Guðný. Gotthormr var stjúpsonr Gjúka. Þar dvalðist Sigurðr langa hríð. Þá fekk hann Guðrúnar Gjúkadóttur, en Gunnarr ok Högni sórust í bræðralag við Sigurð.
Sigurðr red därifrån och kom till den kung som hette Gjúki. Hans hustru heter Grímhildr. Deras barn var Gunnarr, Högni, Guðrún, Guðný. Gotthormr var Gjúkis styvson. Där dvaldes Sigurðr lång tid. Då fick han Guðrún Gjúkasdotter, och Gunnarr och Högni svor sig i fostbrödralag med Sigurðr.
Því næst fóru þeir Sigurðr ok Gjúkusynir at biðja Gunnari konu til Atla Buðlasonar, Brynhildar, systur hans. Hon sat á Hindafjalli, ok var um sal hennar vafrlogi, en hon hafði þess heit strengt at eiga þann einn mann, er þorði at ríða vafrlogann. Þá riðu þeir Sigurðr ok Gjúkungar - þeir eru ok kallaðir Niflungar - upp á fjallit, ok skyldi þá Gunnarr ríða vafrlogann. Hann átti hest þann, er Goti heitir, en sá hestr þorði eigi at hlaupa í eldinn.
Därnäst for Sigurðr och Gjúkasönerna för att bejla en hustru åt Gunnarr — Brynhildr, syster till Atli Buðlason. Hon satt på Hindafjall, och kring hennes sal var en vafrlogi [flammande eld], och hon hade svurit den ed att äga blott den man som vågade rida vafrlogen. Då red Sigurðr och Gjúkungarna — de kallas också Niflungar — upp på berget, och Gunnarr skulle då rida vafrlogen. Han ägde den häst som heter Goti, men den hästen vågade inte hoppa in i elden.
Þá skiptu þeir litum, Sigurðr ok Gunnarr, ok svá nöfnum, því at Grani vildi undir engum manni ganga nema Sigurði. Þá hljóp Sigurðr á Grana ok reið vafrlogann. Þat kveld gekk hann at brúðlaupi með Brynhildi. En er þau kómu í sæing, þá dró hann sverðit Gram ór slíðum ok lagði í milli þeira. En at morgni, er hann stóð upp ok klæddi sik, þá gaf hann Brynhildi at línfé gullbauginn, þann er Loki hafði tekit af Andvara, en tók af hendi henni annan baug til minja. Sigurðr hljóp þá á hest sinn ok reið til félaga sinna. Skipta þeir Gunnarr þá aftr litum ok fóru heim til Gjúka með Brynhildi. Sigurðr átti tvau börn með Guðrúnu, Sigmund ok Svanhildi.
Då bytte de färg, Sigurðr och Gunnarr, och även namn, ty Grani ville inte gå under någon man utom Sigurðr. Då hoppade Sigurðr på Grani och red vafrlogen. Den kvällen gick han till bröllop med Brynhildr. Och när de kom i sängen, drog han svärdet Gramr ur slidan och lade det mellan dem. Och på morgonen, när han stod upp och klädde sig, gav han Brynhildr som morgongåva den guldring som Loki hade tagit av Andvari, och tog av hennes hand en annan ring till minne. Sigurðr hoppade då på sin häst och red till sina följeslagare. Han och Gunnarr bytte då tillbaka färg och for hem till Gjúki med Brynhildr. Sigurðr fick två barn med Guðrún, Sigmundr och Svanhildr.