Skírnirs kväde

Freyr sat á Hliðskjálfok sá um heima alla;hann sá í Jötunheima,sá þar mey fagraat Gymis görðum.

Þá gekk Skaði ok Njörðr,faðir Freys,til Freys ok spurðu,hví hann væri svá þungr.

Segðu mér þat, Skírnir,áðr þú ríðr heðan,ok ek mun senda þik:Hví Freyr es svá þungrok mælir þegiá mörgum dögum?

Ek þori at segja þér,svá sem ek sé þik,þótt ek þegi við þik:Á morgin sá ekí Gymis görðumganga mey fagra;

Armar léu hennarok af þaðanalt lopt ok lögr;mér es sú mær kærarian manni kunnigt séhverjum.

Ást mér gefrok at goðum líðrþat er hann Ann mér;Ek mun ríðaat Gymis görðumá þínum hesti hér.

Mál er mér at ríðaá mörkum þurrumok at fara þaðanat Gymis görðum;Fúss em ek at faraen óttumk ek þóat ek hverfak eigi heim.

Hestar þú áttok mik hafa skaltuþann er ríðr rökkva;sverð þér gef ekþat er sjálft mun vegjaef sá er horskr er heldur.

Ríðr Skírnir til Jötunheimaat hitta Gerði.Hrossit hljóp svá hartat loginn brunnium ása brú.

Hverr es þar riddinná rökkvum hestiok snýsk at mínum görðum?Leikr þér sváttá lendum mínum,kona ek þykjumk kunna.

Hví ertu svá daufeða hvat þykjisk þú?At goðum gangi þér;Skaltu hér sjákynligt kvæðiof kynni kveldriðu?

Gerðr er hon nefnd,gröf hon at goðumok alla vinar frændr;ek em Skírnirsendi mer Freyrat eiga hana til konu.

Ek hugða atþær myndi einkarjöfnum megin mega;þvít ek hygg athvárttveggja muntil fulls fara.

Hvar es nú faðir þinneða móðir þín,mær, en þú villt hitta?Ek mun honum segiaef hann vill heyrahvat ek er at kynna.

Faðir minn es heimaok móðir mín er heima,mær, ok vili ek hitta þik;Munka ek þó segiaöllum jötna sonumhvar ek em at kynna.

Ek fer þér gefaepli ellifugull all ósvipt,at þú Frey kveðirþér kærast veraallra líða líð.

Epli þín ellifuek þigg aldrigi,gull all ósvipt;Munu vit Freyraldri samanlíf líða.

Þá mun ek gefa þérbauginn Draupni,þanns brendi á báli Baldrs;Átta eru jafnhöfgiralls niðar hanshina níundu nótt.

Baug ek þigg eigi,þótt þú honum bjóðir;eigi em ek gullvanr;á Gymis görðumgull ok gersimarer mér allt saman at hafa.

Sér þú, mær, þetta,hvassa ok hjaldrmeri,þat er ek hefi í hendi hér?Höfuð þér höggva mun ek,nema þú samþykkisk mer,ok svara at þér þykki vel.

Þat mun ek gefa þér,glaðr ok svörðr,þar sem þú ert at búa;Þrjóta munka ek þessþér at gjaldaat þú neitar mér gjafarnar.

Munka ek þiggjaat þér ungr þjóðannþessa lífs á líðr.Heill skaltu, Freyr,hinir fornu dagar,Byggvir ok Beyla.

Þegn er mér þörfok þiggi ek þitt mál,ef þú gerir sem ek bið;Ungi jötunn,ek mun þér unna,ef þú villt hlýða.

Þögn þín þykjumkþreyja at fá;ek man þér gamall segja:Óss gefr ek þér,ef þú ert öðrum betri,ein ást allrar æfi.

Tamsvendi ek þik drep,þik skalk temja, mær,sem ek vill hafa þik;Gakk þér til Hrímnis,gakk þér til Hrímnis,þar ert þú þér hin launa.

Þurs ríst ek þérok þría stafi,ergi ok œði ok óþola;svá ek þat af ríst,sem ek þat á reist,ef gerisk þörfar þess.

Heiðinn örn,en þú á hnum sitrburt frá mönnum;líkr þér verðrsá er þik lítr,at þér verðr ógn til hjarta.

Hrímgrímnir heitir þurs,er þik hafa munneðan nágrindar;þar þér vísirá viðar rótumgeita hland gefi.

Þat ek þér segi,ef þú til þess reiðr,at þér mun þverra öll þín gaman:aldri þú séröðrum göfgumer þér þykir gott at biðja.

Þurs ríst ek þérok þría stafi,ergi ok œði ok óþola;svá ek þat af ríst,sem ek þat á reist,ef gerisk þörfar þess.

Hvar þú sér þú hinn svinni,þá mun þér þykjaöll þín þrá vera á þik;aldri þú ráðrhvárttveggjatil þíns frilla frams.

Hrimgrímnir manþik alla daganiðr til heljar horfa;hér þér selrsveinn af skreytummeiri mein en mér.

Jötnar hlæja,en þú í Jötunheimumert til gáms höfð;máttu aldrimörgu faranema þér fylgi Freyr.

Gapi þér níðstönger ek nú reist þér,þú vilt þér þetta hafa;hvars þú ferrá foldu,muntu þer finna rangt at vera.

Ristu þér, Skírnir,ok far þá aptr,þaðan ert þú kominn;sagðu þér at Barrier okkr bæði kunnig,skulum þar samir dveljas.

Þegar ef Freyrspyrr þitt erendi,mun honum þat líka;en nótt einamun honum þykjasem níu nóttum sé.

Skírnir kvað:Segðu mér þat, Freyr,fyr mér segir þú,hví ert þú svá þungr;hví ert þú svá gramr,fylkir, at hverjum degi?

Hví skylda ek þér segiaungan þrátt minn,er þú ert af jötna ættar?Ljóss er mérá loptien myrkt mér ok hugr.

Gerd ek veitgullbjarta heitaGymis dóttur góða;armar hennaraf allri loftistanda log bjartar.

Þrár mér þærok þær mun mér þreyja,er ek hana sá:Áss ok álfar,þat veit engi maðr,ok er mér vill.

Sagðu mér þat, Skírnir,er þú nú kominn,hvat þú erindis átt:hverr vann þik framfara til Jötunheimaok hitta Gymis dóttur?

Barri heitir,er vit bæði vitum,lundr lognfara;ok at níu nóttumþaðan mun Njörðs mærþér unna gamans.